Rząd
Trzydziesty początkowy władza w historii Izraela utworzył lider zwycięskiej partii, Kadimy, Ehud Olmert. gabinet złożony z przedstawicieli czterech partii: Kadimy, Partii Pracy, Szas plus Gil, otrzymał głos zaufania odkąd izraelskiego parlamentu, Knesetu 64 głosami za plus 49 przeciwko, wobec nieobecności 4 deputowanych. Oficjalnie został zaprzysiężony 4 maja 2006 roku. Skład:
- Ehud Olmert – prezes rady ministrów plus minister polityki społecznej,
- Szimon Peres – wicepremier plus minister rozwoju Negewu plus Galilei, przykładny za regionalny postęp ekonomiczny,
- Tzipi Liwni – minister spraw zagranicznych,
- Amir Peretz – wicepremier plus minister obrony,
- Eli Yishai – wicepremier plus minister przemysłu, handlu plus pracy,
- Shaul Mofaz – wicepremier plus minister transportu oraz bezpieczeństwa drogowego,
- Yaakov Edri – minister bez teki,
- Ariel Atias – minister komunikacji,
- Rafi Eitan – minister ds. emerytów,
- Zeev Boim – minister ds. absorpcji imigrantów,
- Binyamin Ben-Eliezer – minister infrastruktury narodowej,
- Yaakov Ben Yezri – minister zdrowia,
- Ronni Bar-On – minister spraw wewnętrznych,
- Avi Dichter – minister bezpieczeństwa wewnętrznego,
- Avraham Hirschson – minister finansów,
- Yitzhak Herzog – minister turystyki,
- Eitan Kabel – minister bez teki (odpowiedzialny za sprawy mediów),
- Yitzhak Cohen – minister bez teki (odpowiedzialny za sprawy wesoły religijnych),
- Meshulam Nahari – minister be teki,
- Gideon Ezra – minister środowiska,
- Ofir Pines-Paz – minister nauki plus technologii,
- Haim Ramon – minister sprawiedliwości,
- Meir Sheetrit – minister konstrukcji plus budownictwa,
- Shalom Simchon – minister rolnictwa plus rozwoju wsi,
- Yuli Tamir – minister edukacji, kultury plus sportu